Contratiempo (Niewidzialny gość) z 2016 r.

kryminał, thriller

Policja znajduje w pokoju hotelowym zabitą kobietę a ślady wskazują, że morderstwa dokonał jej towarzysz – mężczyzna, który wraz z nią przebywał w tym pokoju w momencie zbrodni. Oskarżony jest młody, bogaty, niezwykle przystojny a do tego jest wybitnym biznesmenem a zatem nic dziwnego że do swojej obrony angażuje najlepszych adwokatów.  Zacznę od tego, że mało który film tak bardzo powalił mnie na kolana jak właśnie Contratiempo. Ten kryminał po prostu wymiata na maksa!!! A teraz ładniejszym językiem: wciągający, trzymający w napięciu a przede wszystkim ten film zaskakuje, zaskakuje i jeszcze raz zaskakuje. Ilość zwrotów fabuły powoduje że nie będziecie się na nim nudzić ani przez chwilę ale bez obaw – na szczęście za tymi częstymi zwrotami można spokojnie nadążyć i nie ma się wrażenia, że trzeba rozwiązywać jakąś zagmatwaną łamigłówkę. Innymi słowy film na szczęście nie jest przekombinowany i jest wyważony, jest w sam raz. To naprawdę kawał inteligentnego kina! Polecam!

Przekleństwo wyspy (The Weight of Water) z 2000 r.

kryminał, melodramat, dramat

Film ten został zainspirowany prawdziwą historią o tajemniczej zbrodni na wyspie, która do dzisiaj nie została jednoznacznie wyjaśniona. Rzadkie połączenie kryminału, melodramatu i dramatu mogło zakończyć się totalnym fiaskiem ale tutaj mamy po prostu kino najwyższych lotów przede wszystkim dzięki ciekawej fabule i  fenomenalnej grze aktorskiej Sarah Polley, Sean Penn i Catherine McCormack. Jako kryminał film jest wciągający i to jest najważniejsze ale jako melodramat i dramat to film poruszający naprawdę głębokie tematy: niezabliźnione, jątrzące się rany, zabrane i zniszczone marzenia, skrzywdzone ludzkie dusze, rozdarte serca, samotność, rozpacz i cierpienie. Nie wiedzieć czemu to mało znany film ale za to piekielnie dobry

Czas zabijania (A Time to Kill) z 1996 roku

dramat psychologiczny, kryminał

Ojciec brutalnie zgwałconej dziewczynki zabija sprawców tej okrutnej zbrodni. I chciałoby się dodać na koniec „na szczęście udało mu się dorwać tych zwyrodnialców” lub „na szczęście spotkała ich zasłużona kara” albo „na szczęście te gnidy zostały zabite”. Ale to niestety wcale nie koniec bo  zgwałcona dziewczynka jest czarnoskóra, jej ojciec także jest czarnoskóry, zabici gwałciciele byli biali a proces ojca dziewczynki o zabójstwo tych gwałcicieli odbywa się przed ławą  przysięgłych, na której zasiadają wyłącznie biali ludzie. I jakoś ciężko uwierzyć, że ten proces będzie sprawiedliwy właśnie ze względu na kwestie rasowe… Jedyną szansą dla ojca dziewczynki jest jego biały adwokat… Koniec tego filmu po prostu powala na kolana a w głównych rolach fenomenalnie sprawdzili się Matthew McConaughey, Sandra Bullock i Samuel L. Jackson.

American Hustle (American Hustle) z 2013 r.

kryminał

Historia finansowych oszustów została nam podana w formie lekkiego kryminału na pograniczu komedii. Fabuła filmu nie stanowi jego najmocniejszej strony choć przez cały film widz i tak jest regularnie zaskakiwany. Prawdziwą petardą w tym filmie są świetne kreacje aktorskie: Christian Bale, Bradley Cooper, Amy Adams i absolutnie fenomenalna Jennifer Lawrence.

Pulp Fiction (Pulp Fiction) z 1994 r.

kryminał, gangsterski

Gdyby filmy opisywano tak samo jak ludzi to do głowy przychodzi mi tylko jedno określenie: Ten film ma naprawdę jaja! Sądzę, że spokojnie można nazwać go kultowym i słusznie bo naprawdę na to zasłużył: błyskotliwy, inteligentny, przewrotny, na pograniczu czarnej komedii a do tego trzymający w napięciu. Czego można chcieć więcej od dobrego kryminału? A jakby tego było mało to mamy tu same gwiazdy: John Travolta, Samuel L. Jackson, Uma Thurman i Bruce Willis.

Miami Vice (Miami Vice) z 2006 r.

kryminał

Jeśli podobała się Wam “Gorączka” to “Miami Vice” też się Wam na pewno spodoba bo oba filmy są utrzymane w podobnym klimacie. Podobieństwo tych filmów nie jest zresztą przypadkowe bo zarówno reżyserem jak i scenarzystą obu tych filmów jest ta sama osoba – Michael Mann.                      W głównych rolach Colin Farrell i Jamie Foxx jako policjanci próbujący przeniknąć do narkotykowego świata – mogło powstać dobre kino i powstało – zdecydowanie polecam.

Dzień próby  (Training Day) z 2001 r.

kryminał

Pierwszy dzień pracy w wydziale narkotykowym jest zapewne stresujący dla każdego młodego policjanta ale w tym filmie mamy po prostu jazdę bez trzymanki. Przez pierwszą połowę filmu akcja może rozwija się dość wolno ale w drugiej połowie to już prawdziwa petarda. Świetne kreacje aktorskie  Denzela Washington i Ethan Hawke.

Sicario (Sicario) z 2015 r.

kryminał

Fabuła może wydawać się banalna: młoda policjantka dążąca do sprawiedliwości i próbująca odnaleźć się w machinie narkotykowego świata pełnego przemocy. A jednak przez cały film człowiek czuje napięcie i zapada wraz z główną bohaterkę w psychologiczną przepaść tego okrutnego świata i jego zasad. Świetna rola Emily Blunt która jako główna bohaterka staje na granicy prawa i bezprawia.

Połączenie (the call) z 2013 r.

thriller, kryminał

Świetna Halle Berry jako operatorka linii alarmowej, która odbiera telefon od dziewczyny, która jest sama w domu i do której ktoś się właśnie włamał. Ten jeden telefon zmienia całe życie głównej bohaterki. Wartka i szybka akcja sprawia, że film cały czas trzyma w napięciu i ciężko znaleźć chwilę na złapanie oddechu – idealny thriller dla tych którzy lubią jak przez cały film „coś się dzieje”.

Uśpieni  (Sleepers) z 1996 r.

dramat psychologiczny, kryminał 

Czy po każdej tragedii człowiek może się podnieść? Czy jak się doznało skrajnego okrucieństwa od drugiego człowieka to można jeszcze zaufać ludziom? Czy niektórzy ludzie są tak źli, że jedyne na co zasługują to śmierć? Ten wyjątkowo mocny film to właśnie próba odpowiedzi na te trudne pytania. W głównych rolach m.in. Robert De Niro, Dustin Hoffman, Kevin Bacon i Brad Pitt.

Córka generała (The General’s Daughter) z 1999 roku

dramat psychologiczny, kryminał

Na terenie jednostki wojskowej zostaje zamordowana córka generała. Wraz z dwójką śledczych próbujących rozwikłać zagadkę morderstwa przemierzamy powoli przez historię życia tej dziewczyny odkrywając coraz to nowe, zaskakujące dramaty z jej życia. I gdy już myślimy że już nic gorszego tej dziewczyny nie mogło w życiu spotkać to na końcu filmu poznajemy największy dramat. Film niezwykle wciągający i mocny a końcówka filmu uderza w nas jak fala, która zwala z nóg i po której ciężko się podnieść.

Gorączka (Heat) z 1995 r.

kryminał

Al Pacino, Robert De Niro i Val Kilmer – obsada aktorska mówi sama za siebie ale w tym filmie Al Pacino  i Robert De Niro przechodzą samych siebie, gdyż  zagrani przez nich policjant i przestępca mają tak mocne, charyzmatyczne osobowości że po prostu szczęka opada nam do ziemi i oglądając film nie wiemy po czyjej w końcu jesteśmy stronie: tego „dobrego” policjanta czy tego „złego” przestępcy bo obaj budzą nasz szacunek. A jeśli dodać do tego akcję trzymającą w napięciu to naprawę wychodzi nam kino najwyższej klasy.