Niezłomny (Unbroken) z 2014 r.

wojenny, biograficzny

Niezłomny to oparta na faktach historia sportowca olimpijskiego w czasie II wojny światowej. Historia która pokazuje nie tylko okrucieństwo wojny ale również niezwykłą wolę życia i wolę walki, siłę nadziei, hart ducha i tytułową niezłomność charakteru. Ciekawostka: reżyserem tego filmu jest Angelina Jolie.

Apocalypto z 2006 r.

Apocalypto to film który ciężko zaklasyfikować jeśli chodzi o gatunek filmowy. Nie jest on bowiem filmem historycznym (choć akcja filmu rozgrywa się w Meksyku za czasów cywilizacji Majów), nie jest też filmem wojennym (choć jest moim zdaniem bardziej okrutny i brutalny niż niejeden film wojenny jaki widziałam) i choć określany jest jako film „przygodowy” to moim zdaniem nie ma nic wspólnego z „przygodą” bo jak ciągłą walkę o przetrwanie i ciągły rozlew krwi można nazwać „przygodą”… Ale jedno jest pewne to film: który hipnotyzuje od pierwszych minut, którego akcja wciąga maksymalnie i który trzymać Was będzie w napięciu do samego końca. Jeśli chcecie na dwie godziny „przenieść się do innego świata” to gwarantuję Wam że z tym filmem to się na pewno stanie.

Czas wojny  (War Horse) z 2011r.

dramat wojenny

„Czas wojny” to wprawdzie dramat wojenny ale bardzo nietypowy bo głównym bohaterem filmu nie jest człowiek tylko zwierzę – koń. Fabuła filmu uzmysławia nam, że okrucieństwo wojny nie dotyka tylko ludzi ale również zwierzęta. Ze względu na ludzką tragedię cierpienie zwierząt było dotychczas w filmach wojennych pomijane lub traktowane marginalnie a tutaj stawiane jest na pierwszym miejscu. Bohaterami drugoplanowymi w tym filmie są wprawdzie ludzie ale co również nietypowe przy filmach wojennych nie ma tutaj znaczenia ich narodowość – to czy są oni Anglikami, Niemcami czy Francuzami, nie ma znaczenia po której stronie walczą bo jedyne co się liczy to ich stosunek do zwierząt – tylko na tej podstawie oceniamy ich jako pozytywnych lub negatywnych bohaterów.

Amistad (Amistad) z 1997 r.

dramat historyczny (oparty na faktach)

„Amistad” to film oparty na faktach, opowiadający autentyczną historię, co warto podkreślić ze wzglądu na jego niesamowitą fabułę. Rok 1839 na pokładzie hiszpańskiego statku „La Amistad” wybucha bunt afrykańskich niewolników. O dalszych losach tych niewolników zdecyduje Sąd w Stanach Zjednoczonych a zeznania świadków i oskarżonych na rozprawie sądowej stanowić będą esencję tego filmu. „Amistad” chwyta zarówno za gardło jak i serce. Oglądając ten film wstydziłam się, że jestem człowiekiem – wstydziłam się, że należę do najokrutniejszego gatunku – do ludzi. W głównych rolach m.in.  Matthew McConaughey, Morgan Freeman i Anthony Hopkins.

Spotlight (Spotlight) z 2015 r.

dramat historyczny (oparty na faktach)

Historia przedstawiona w tym filmie została oparta na faktach co ze względu na trudną tematykę warto podkreślić. Opowiada ona o pracy dziennikarzy śledczych stanowiących zespół o nazwie Spotlight w bostońskiej gazecie w Stanach Zjednoczonych, którzy odkrywają w 2002 roku szokujące informacje o trwającym od dawna molestowaniu seksualnym dzieci przez księży w Kościele a dokładniej w Archidiecezji Bostońskiej. Siła rażenia ujawnionych przez nich skandali powala na kolana. Zdecydowanie polecam.

Zniewolony  (12 Years a Slave) z 2013 r.

dramat historyczny (oparty na faktach), biograficzny

Film opowiada autentyczną historię, która zdarzyła się w połowie XIX wieku w Stanach Zjednoczonych – wolnego, czarnoskórego mężczyznę porwano i sprzedano jako niewolnika. Wszyscy wiemy, że niewolnictwo było złem, ale wierzę, że warto co jakiś czas obejrzeć film w tej tematyce, żeby uzmysłowić sobie, że to nie było zwykłe zło tylko niewyobrażalnie wielkie zło… Jak można się spodziewać film opowiadający o czasach niewolnictwa nie jest lekki ani przyjemny za to na pewno jest to bardzo dobry film skoro po jego obejrzeniu wstydzę się, że jestem człowiekiem… Jeśli taki film porusza w nas – ludziach strunę człowieczeństwa to niewątpliwie spełnił swoją rolę.

Everest (Everest) z 2015 r.

dramat historyczny (oparty na faktach)

Film opowiada o autentycznych, tragicznych wydarzeniach, jakie miały miejsce w 1996 roku podczas zdobywania najwyższej góry świata – Mount Everest. Ta historia zapiera dech w piersiach i uczy przede wszystkim jednego: pokory, pokory i jeszcze raz pokory wobec sił przyrody.

Big Short (The Big Short) z 2015 r.

dramat historyczny (oparty na faktach)

Ciężko było mi zakwalifikować ten film do jakiejkolwiek kategorii, ostatecznie padło na dramat historyczny choć to świeża historia. Big Short opowiada o tym jak doszło do kryzysu gospodarczego w 2008 roku i tłumaczy jak na tym kryzysie gospodarczym dało się zarobić (tak właśnie słowo „zarobić” to nie pomyłka). Widziałam ten film dwa razy i przyznam się szczerze, że nie zrozumiałam dokładnie wszystkiego ze względu na użytą w filmie terminologię rynku finansowego.  Ale to że nie zrozumiałam wszystkiego wcale mi nie przeszkadza bo i tak dzięki temu filmowi czuje się oświecona w kwestii finansów. W głównych rolach same gwiazdy: Christian Bale, Ryan Gosling, Brad Pitt i Steve Carell.

Bunt na Bounty (The Bounty) z 1984 r.

dramat historyczny (oparty na faktach), melodramat

Historia przejęcia okrętu przez zbuntowaną załogę na tle bajecznie pięknej i egzotycznej wyspy gdzie nie zabraknie też wątku miłosnego a obsada aktorska po prostu powala na kolana:  Mel Gibson, Anthony Hopkins, Daniel Day-Lewis i  Liam Neeson.

Miasto 44 (Miasto 44) z 2014 r.

wojenny, melodramat

Mało jest polskich filmów, z których jestem tak dumna jak z tego właśnie filmu. Wojna plus rozdarte serca młodych, zakochanych ludzi i powstał absolutnie genialny film. Gdy oglądałam go po raz pierwszy zrobił na mnie piorunujące wrażenie a gdy oglądałam go po raz drugi to cały przepłakałam. Mamy tutaj polskie kino na absolutnie światowym poziomie: chwytające za serce kreacje aktorskie, niesamowite sceny wojenne i fantastyczną muzykę filmową. W głównych rolach fenomenalnie zagrali: Anna Próchniak, Zofia Wichłacz i Józef Pawłowski. Niewiele jest amerykańskich filmów wojennych tak dobrych jak nasze polskie Miasto 44 i mówię to z pełną świadomością.

Sprzymierzeni (Allied) z 2016 r.

thriller, wojenny, melodramat

Trwa II wojna światowa. Brad Pitt i Marion Cotillard jako tajni agenci, którzy zakochują się w sobie podczas wspólnej misji. Ich miłość zostaje jednak wystawiona na próbę gdy na główną bohaterkę padają podejrzenia o to, że jest niemieckim szpiegiem. Przyznaję, że pierwsza połowa filmu trochę mi się dłużyła ale warto było cierpliwie czekać bo w drugiej połowie film nabrał niewiarygodnego przyspieszenia a jego końcówka powaliła mnie na kolana.

Ostatni Mohikanin (The Last of the Mohicans) z 1992 r.

wojenny, melodramat

Film wojenny z rozbudowanym wątkiem miłosnym czyli idealne kino zarówno dla mężczyzn jak i kobiet. Mamy tu miłość rozważną, miłość namiętną oraz  miłość nieśmiałą i delikatną a jednocześnie taką za którą oddaje się życie. I to wszystko w filmie wojennym, gdzie nie brakuje rozlewu krwi. Brzmi to niewiarygodnie ale ten film naprawdę to wszystko w sobie zawiera a do tego posiada absolutnie przepiękną muzykę filmową i nie byłabym sobą gdybym nie wspomniała o aktorze pierwszoplanowym – jak zwykle powalający Daniel Day-Lewis.

The Hurt Locker. W pułapce wojny.  (The Hurt Locker) z 2008r.

wojenny

Zawsze wierzyłam, że zdarzają się ludzie, którzy mają swoje przeznaczenie. Tacy którzy urodzili się po to żeby zostać na przykład lekarzem, nauczycielem czy piosenkarzem. A po obejrzeniu tego filmu wierzę, że są też ludzie, którzy urodzili się po to żeby zostać saperem. Piekielnie dobry film o rozbrajaniu bomb w Iraku: wstrząsający, trzymający w napięciu,  zapierający dech w piersiach i jednocześnie wnikający głęboko w ludzką psychikę.

Operacja Argo  (Argo) z 2012 r.

dramat historyczny (oparty na faktach)

Historia uratowania sześciu amerykańskich dyplomatów z Teheranu w Iranie przez oficera CIA specjalizującego się w ewakuacji ludzi z wrogich terytoriów. Film odsłania szczegóły tajnej akcji CIA – mamy szansę przyjrzeć się temu jak wygląda zaplanowanie i realizacja takiej akcji. To po prostu kawał dobrego kina – wiarygodny, przekonujący i trzymający w napięciu film.

Wróg numer jeden  (Zero Dark Thirty) z 2012 r.

wojenny, kryminał

Historia schwytania przez Amerykanów najgroźniejszego terrorysty wszechczasów czyli Osama bin Ladena powinna być wciągająca i oszałamiająca i w tym filmie właśnie taka jest! Co więcej twórcy filmu nie zakładają białych rękawiczek i czy tego chcemy czy nie poznajemy mroczną stronę walki z terroryzmem czyli makabryczne przesłuchania schwytanych więźniów i ich torturowanie. Jeśli zatem ktoś myślał, że zobaczy słodką propagandę nieskazitelnej Ameryki to grubo się pomylił. Film nakręcono bez patosu za to niezwykle wiarygodnie – mamy wrażenie, że podglądamy coś czego nie powinniśmy widzieć, coś co na zawsze powinno zostać za zamkniętymi drzwiami a jednak wyszło na światło dzienne.

Snajper (American Sniper) z 2014 r.

wojenny, biograficzny

Film przedstawia historię życia legendarnego, amerykańskiego snajpera i choć zdecydowana większość filmu dzieje się na wojennym froncie to jednak twórcy filmu zadbali także o to abyśmy poznali drugą stronę medalu – zobaczyli co przeżywała rodzina żołnierza w trakcie jego zagranicznych misji. W głównych rolach świetni Bradley Cooper i  Sienna Miller.

Chłopiec w pasiastej piżamie (The Boy in the Striped Pyjamas) z 2008r.

dramat wojenny

Historia przyjaźni ośmioletnich dzieci, oddzielonych od siebie kolczastym drutem obozu koncentracyjnego w czasach II wojny światowej: chłopca będącego synem niemieckiego żołnierza z żydowskim chłopcem. Łzy zaczęły mi się lać strumieniami gdy zobaczyłam pierwszy kadr filmu z chłopcem przebywającym w obozie – tytułowym chłopcem w pasiastej piżamie. Przygotujcie więc sobie lepiej spory zapas chusteczek bo ja musiałam przerywać film żeby je donosić. Ten dramat poraża nie tylko ciężką tematyką ale również niesamowitym zakończeniem więc nawet jeśli u kogoś nie wywoła on żadnych łez to na końcu filmu i tak otworzy szeroko oczy ze zdumienia.

Przełęcz ocalonych (Hacksaw  Ridge) z 2016 r.

wojenny, biograficzny

Trwa II wojna światowa a amerykański żołnierz w trakcie szkolenia wojskowego na sanitariusza odmawia jakiegokolwiek kontaktu z bronią z przyczyn religijnych i moralnych. Wiele osób próbuje go złamać, wiele spisuje go na straty, wielu próbuje mu wmówić że do niczego się nie nadaje. Ale on się nie poddaje i pomimo ogromnego nacisku ze strony otoczenia nie wypiera się swoich przekonań. Bitwa o Okinawę w 1945 roku – to tutaj wszyscy na zawsze zmienią zdanie o tym sanitariuszu…